بی شک می نگری ای خدای من،
از خوفت جریان اشکم را
و از ترست پریشانی دلم را
و از هیبتت ارزش اعضایم را
این همه شرمساری من به خاطر سوء رفتار من است،
و به همین خاطر از شدت زاری به درگاهت صدایم فروخفته
و زبانم از راز و نیاز با تو بازمانده...
صحیفه سجادیه، قسمتی از دعای 16-در آمرزش خواهی از گناهان

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و در دلم انداز
که هر وظیفه را که در برابر ایشان به عهده ی من است بشناسم
و آگاهی از آن وظیفه را، به کمال، در من فراهم آر
و چنان کن که آنچه را به من الهام کرده ای،به کار بندم
و توفیق ده تا آنچه بینش آن را به من داده ای به جای آورم
و چیزی از آنچه به من آموخته ای فرو نگذارم
و اعضای بدنم از پرداختن به آنچه مرا الهام کرده ای در نماند.
صحیفه سجادیه-دعای بیست و چهارم
برچسب:
نویسنده: بنده خدا
تاريخ: جمعه
9 مرداد
1394 ساعت: 19:37